03-04-14

naar de chemo met Noël en Rita - 70 jaar

Bedankt dat je me daarheen wilt brengen, zeg. Gelukkig zijn er nog goede zielen.

Allez, jongen, ge zoudt dat voor ons ook doen. Mekaar helpen duurt het langst! Gaat het een beetje, zit je gemakkelijk? Dat jij dat moet voorhebben, het is niet eerlijk.

Wat is er nog eerlijk? ‘k Durf bijna tegen niemand zeggen dat ik een invalidenuitkering krijg, of ik word bekeken als ne profiteur. En ik was al invalide voor ik kanker kreeg, ik kamp ook al een drietal jaren met een hart- en bloedvatenziekte.

De mensen zijn gek geworden jong. ’t Is nu elk voor zichzelf, de anderen kunnen de boom in, er is zoveel afgunst tegenwoordig. Hoeveel burenruzies blijven er onopgelost en lopen uit op een oorlog, wie durft er nog ergens een karweitje doen, hoeveel wordt er niet gepest en geroddeld? Ik hoor niet graag praten over de goeie ouwe tijd, maar ’t was toch anders, niet echt beter misschien, maar toch anders. Je had toen altijd ergens voldoening van, je telde mee in de straat. Nu ken ik mijn buren niet meer.

Daar wat verder rechts afdraaien als je wil Noël, achter de bocht zie je meteen de kliniek staan.

Ge moet u daar niet opjagen hoor, we komen u deze namiddag ophalen, en zijn we wat te vroeg, dan zitten we in het cafetaria, ge zult ons daar wel vinden. Veel sterkte en tot deze namiddag hé, ’t beste...

liefde,poëzie,gedichten,god,geloof,geluk,religie,nieuws,tragedie,pijn,vriendschap,verlangen,politiek,spreuken,gezegden,relatie,filosofie,spiritualiteit,dagelijks leven,beelden,verzen,gedachten,vrolijk,nieuw,tijd,actualiteit,dood,humor,moed,herinnering,dood,jeugd,lente,grappig,student,vrouwen,dorp,gesprek,mensen

De commentaren zijn gesloten.